'ફોનબુકનો એક નંબર...'

Author: નોબત સમાચાર

'ફોનબુકનો એક નંબર...'

ફોનબુક લીસ્ટમાં એક નંબર..

નથી થતી વાત, નથી થતો ડિલીટ..

જોડાયેલી છે તેની સાથે અનેક યાદ..

એક સમયે તે નંબર સ્ક્રીન પર આવતો..

સ્મિત આવતંુ ચહેરા પર..

ચેટ અને કોલ ડિટેલ્સ..

હજી સાચવી રાખ્યા છે ફોનના ખૂણે

હવે નથી તે નંબર આવતો સ્ક્રીન પર..

નથી આવતા મેસેજ વોટ્સએપ પર..

કદાચ નંબર લીસ્ટમાં ન હોય તો પણ..

દિલના ખૂણે કોતરાયેલો છે એ નંબર..

વાત નથી થતી તો શું થયું?..

આંખ બંધ કરતા ચહેરો આવે છે સામે...

છે તમારા ફોનબુકમાં આવો નંબર?

ફોનબુકનો એ એક નંબર.. જે ડિલીટ થતો નથી, અને ફરી ક્યારેય તેમાં ફોન પણ થતો નથી. આધુનિક યુગમાં માણસના સંબંધોનો સૌથી નિષ્ઠુર સાક્ષી જો કોઈ હોય તો એ છે મોબાઈલ ફોન... ફોનબુકમાં સેંકડો નંબર હોય છે.. સમયે સમયે નંબર બદલાય પણ છે, અને ક્યારેક નંબર ડિલીટ પણ થાય છે, પણ આ જ ફોનમાં એક નંબર એવો પણ હોય છે કે જે પર હવે ક્યારેય કોલ કરવાનો નથી, પણ તેને ડિલીટ પણ કરી શકતા નથી.. આ નંબર ફક્ત દસ અંકનો આંકડો નથી, એ એક સંબંધનો સંક્ષેપ છે, એક અધૂરી વાર્તાનું જોડાણ છે, એક સમયખંડનો જીવંત અંશ છે.

કોઈ એક સમય હતો, જ્યારે એ ખાસ નંબર સ્ક્રીન પર દેખાતા જ ચહેરા પર સ્મિત આવી જતું. ફોન હાથમાં લેતા જ દિલની ધડકન વધતી. એ નંબર માટે રીંગટોન અને નોટીફિકેશન ટોન પણ અલગથી સેટ કરી રાખતા, એ નંબર સાથે જોડાયેલી અપેક્ષાઓ, ઉત્સુકતા અને લાગણીઓ.. આ બધું એક અનોખી દુનિયા રચતું. એક મેસેજ આવતો અને આખો દિવસ ખુશી થતી. એ નંબર ઓનલાઈન દેખાય અને દિલમાં શાંતિ આવતી...

મોબાઈલ હવે ફક્ત વાતચીતનું સાધન નથી, એ યાદોની તિજોરી છે. એક ખૂણામાં હજી પણ સાચવેલા ચેટના સ્ક્રીન શોટ, જૂના ફોટા, કદાચ એકાદ વોઈસ મેસેજ આ બધું એક એવી દુનિયા તરફ ૫ાછા લઈ જાય છે, જે હવે વર્તમાનમાં નથી, પણ તેની સ્મૃતિ હજી જીવંત છે. ક્યારેક એકાંતમાં આપણી એ ચેટ ફરી વાચી લઈએ છીએ અને તેમાં વંચાતા શબ્દો, લાગણી જીવંત થઈને આંખના ખૂણા ભીંજવી નાખે છે.

બધા સંબંધો તૂટતા નથી, તેમાં ઝઘડા, મતભેદ એવંુ કંઈ જ નથી થતું, પણ ધીમે ધીમે સૂકાઈ જાય છે. શરૂઆતમાં વાતના સમયમાં ફેર છે, જવાબ મોડા આવે છે, લખેલા-મોકલેલા મેસેજ વાંચ્યા વગરના પડ્યા રહે છે... અને એક દિવસ બધું જ શાંત થઈ જાય છે. ન કોઈ ઝઘડો, ન કોઈ અંતિમ શબ્દો.. ફક્ત અંત.. પરંતુ એ અંત પછી પણ એ નંબર ફોનમાં યથાવત રહે છે. જાણે કોઈ સ્મારક..

ડિલીટ બટન બહુ અઘરૂ છે, માનવીનું મન અધૂરા અધ્યાયને સરળતાથી સ્વીકારી શકતું નથી. અપૂર્ણતા હંમેશાં મનમાં એક ખાલી જગ્યા છોડી જાય છે એ નંબર ડિલીટ કરવો એટલે એક સ્વીકાર કે હવે એ અધ્યાય પૂર્ણ થયો.. અને કદાચ આપણે એ સ્વીકાર માટે તૈયાર નથી હોતા.. ઘણીવાર આપણે કહી દઈએ છીએ કે 'નંબર તો રાખ્યો છે, પણ કોલ નથી કરવો..' પણ સાચું તો એ છે કે એ નંબર આશાનું એક કિરણ છે. ક્યાંક હજી મનમાં એક આશા જીવે છે કે કદાચ એ નંબર પરથી કોઈ દિવસ ફરી ફોન આવશે.

એક સમયે લોકો ડાયરીમાં નામ લખતા. આજે મોબાઈલમાં નંબર સાચવે છે, પણ લાગણીની તિવ્રતા, આજે પણ એટલી જ ઊંડી છે. 'બ્લોક' અને 'અનફોલો' શબ્દો ટેકનોલોજીના છે, પણ દિલને બ્લોક કરવું શક્ય નથી. સચવાયેલો નંબર એ હવે સંવાદનું સાધન નથી, એ સ્મૃતિનું પ્રતીક છે. એક નિશબ્દ સાક્ષી.. કે ક્યારેક કોઈક હતું.. જેની સાથે સપનાઓ વહેંચાતા, જેમની સાથે ભવિષ્યની કલ્પનાઓ રચાતી.. એ યાદ એ લાગણી ક્યારેય ડિલીટ નથી થતા...

પ્રશ્ન એ નથી કે એ નંબર ફોનમાં છે કે નહી.. પ્રશ્ન એ છે કે એ યાદ આપણને તોડે છે કે સાચવે છે? જો એ યાદ આપણને વધુ સંવેદનશીલ બનાવે, વધુ પરિપક્વ બનાવે તો એ સંબંધ, એ યાદ આપણને સાચવે છે.

જો એ યાદ સતત દુઃખ આપે તો એ નંબરને વિદાઈ આપવાથી જ આપણી મુક્તિ થશે... પણ આપણી લાગણી કે પછી નબળાઈ આપણને ડિલીટ કરતા રોકે છે.

સમાજમાં કદાચ દરેક બીજા માણસ પાસે એક એવો નંબર હશે જ કે જેની સાથે વાત નથી થતી, પણ હજી લાગણીના તાંતણે બંધાયેલા છીએ. આ અનુભવ માત્ર યુવાનોનો નથી, મધ્યમ વયના લોકો, વૃદ્ધો.. બધા પાસે કોઈ એવી એક યાદ હોય જ છે જે ફોનબુકની સાથે સાથે દિલમાં સચવાયેલી હોય છે... અને તે મીઠી કે તૂરી કડવી કે મીઠી... એ યાદથી છૂટવાની ઈચ્છા નથી થતી...

ફરી એ જ પ્રશ્ન... શું તમારી પાસે એવો નંબર છે? જો હોય તો તમે એકલા નથી, પણ ડિજિટલ યુગમાં લાખો લોકો પાસે એક 'ડિલીટ ન થતો નંબર' છે જ... જે હવે સંપર્કમાં પણ નથી, પણ સંસ્મરણોમાં સક્રિય છે...

- દિપા સોની, જામનગર.

જો આપને આ પોસ્ટ ગમી હોય તો શેર કરો...