રીમઝીમ ગીરે સાવન... પ્રેમ-ઉત્સાહ જીવનને ઉજવવાની ઉંમર નથી હોતી

Author: નોબત સમાચાર

રીમઝીમ ગીરે સાવન... પ્રેમ-ઉત્સાહ જીવનને ઉજવવાની ઉંમર નથી હોતી

વરસાદ પડે છે ત્યારે માત્ર આકાશ જ નથી વરસતું, ક્યારેક મન પણ વરસે છે. બારીની બહાર ઝરમર વરસતા વરસાદને જોતા જોતા વર્ષાે પહેલાની કોઈ ક્ષણ અચાનક આંખોમાં જીવંત થઈ ઉઠે છે. કોઈનો સ્પર્શ, કોઈનો સાથ યાદ આવે છે. કોઈ અધૂરો સંવાદ, કોઈ રસ્તો, કોઈ ગીત અને મનના ખૂણે વર્ષાેથી શાંતિથી પડેલી લાગણીઓ ફરીથી ભીની થઈ જાય છે, વરસાદ માત્ર ઋતુ નથી, એ તો લાગણીઓનું સંગીત છે. વરસાદના પહેલા ટીપા સાથે માટીની સુગંધ ફેલાય છે, ત્યારે મન અજાણતા જ ભીની યાદોના આંગણે પહોંચી જાય છે. બાળપણમાં વરસાદ એટલે કાગળની હોડી, યુવાનીમાં વરસાદ એટલે પ્રેમની કવિતા અને વૃદ્ધાવસ્થામાં વરસાદ એટલે સ્મરણોની શાંત કવિતા... કદાચ એટલે જ વરસાદને ઋતુ નથી, લાગણીઓનો મહોત્સવ કહેવામાં આવે છે.

પણ શું જીવનના પાંચ-સાત દાયકા પસાર કર્યા પછી વરસાદમાં ભીંજાવવાનો અધિકાર સમાપ્ત થઈ જાય છે? સમાજમાં પણ ઘણીવાર ઉંમરને બંધન બનાવી દેવામાં આવે છે. જાણે અદૃશ્ય નિયમ ઘડી દેવાયા છે કે અમૂક ઉંમરે આવું ન કરાય, હવે આ ઉંમરે બાળકો જેવા થવું શોભે નહી.. પણ હમણાં સોશિયલ મીડિયા પર વાયરલ થયેલા એક વીડિયોએ આ પ્રશ્નોનો સરસ જવાબ આપ્યો છે. જીવનના સાત દાયકા પસાર કરેલા શૈલેષભાઈ ઈનામદાર અને વંદનાબેન ઈનામદારે 'રીમઝીમ ગીરે સાવન' ગીતને ફરીથી જીવંત કરીને લાખો લોકોના હૃદયમાં વરસાદમાં ભીંજાવવાની ઈચ્છા જાગૃત કરી છે. તેમણે માત્ર એક ગીતનું પુનઃ સર્જન નથી કર્યું, તેમણે સમગ્ર સમાજને એક જીવનમંત્ર આપ્યો છે કે પ્રેમની કોઈ ઉંમર નથી, ખુશ રહેવાની કોઈ નિવૃત્તિ નથી... ધોધમાર વરસાદમાં ભીંજાતા, એકબીજાનો હાથ પકડીને ચાલતા, એકબીજાની આંખમાં જૂનો પ્રેમ શોધતા અને હસતા આ દંપતીને જોતા મનમાં એક વિચાર આવે કે પ્રેમ, લાગણી, વરસાદ, ખુશી દરેક ઉંમરે માણી શકાય... ઉંમર શરીરની છે, મનમાં તો હજી બાળપણ જીવે જ છે. આપણે બધાં ઉંમરના એક પડાવ પછી હસવાનું ઓછું કરીએ છીએ, ખુશ થતા ડરીએ છીએ, શોખ પુરા કરતા અચકાઈએ છીએ, પણ આ દંપનીએ સાબિત કર્યું કે જીવન વર્ષાેથી નહી પણ ઉત્સાહથી મપાય છે. વરસાદમાં ભીંજાતા દંપતીને જોઈને સ્પષ્ટ થાય છે કે સાચો પ્રેમ ક્યારેય વૃદ્ધ થતો નથી. શરીર પર કરચલી પડી શકે, વાળ સફેદ થઈ શકે, ચાલ ધીમી પડી શકે, પણ જો હૃદયમાં સ્નેહ જીવંત હોય તો દરેક વરસાદ નવેસરથી યુવાની લઈ આવે છે.

આપણે જીવનના દરેક દાયકાને અલગ અલગ ખાંચામાં વહેચી દીધું છે. બાળપણ રમવા માટે, યુવાની પ્રેમ કરવા માટે, મધ્યવય જવાબદારી માટે અને વૃદ્ધાવસ્થા માત્ર યાદો માટે... પણ કુદરતે આવા કોઈ નિયમ નથી બનાવ્યા. વૃક્ષને સિત્તેર વર્ષે પણ વસંત આવે એટલે નવા પાન આવે જ છે, નદીને પુછો તો તે વૃદ્ધ નથી થતી, દરેક વરસાદમાં તે બે કાંઠે, ધસમસતી વહે જ છે... તો પછી માણસે જ શા માટે પોતાની લાગણીઓ માટે ઉંમરની સીમા ઊભી કરી છે? આ દંપતીનો વીડિયો સમાજના મનમાં જામી ગયેલા પૂર્વગ્રહો સામેનું એક મૌન નિવેદન છે.

આજના યુગમાં સંબંધો ઝડપથી બંધાય છે અને એટલી જ ઝડપથી તૂટી પણ જાય છે. આજે સંબંધો મોબાઈલની સ્ક્રીન સુધી સીમિત થઈ ગયા છે. સાથે બેસવા કરતા લોકો સાથે સાથે ફોનમાં વ્યસ્ત રહે છે, આપણે પ્રેમ કરતા તેની જાહેરાત વધારે કરીએ છીએ. ફોટા વધી રહ્યા છે, પણ સંભારણા ઘટી રહ્યા છે. પ્રેમ વ્યક્ત કરવા માટે સમય નથી, લાગણીઓ વ્હેચવા માટે ધીરજ નથી, આવા સમયમાં આ દંપતી આપણને શીખવે છે કે સંબંધોની મજબૂતી સાથે જીવેલી નાની નાની ક્ષણોમાં વસે છે.

આ વીડિયો કરોડો લોકોએ જોયો હશે. કોઈએ તેમાં ખરેખર ગીતમાં રહેલા અભિનેતા-અભિનેત્રીને શોધ્યા નહી હોય, બધાંએ પોતાના જીવનને શોધ્યું હશે. પોતાનો પ્રથમ વરસાદ, પોતાની પ્રિય વ્યક્તિ, પોતાની અધૂરી રહેલી ઈચ્છા, કોઈ સાથે વિતાવેલી વરસાદની મોસમ... બધાના મનમાં કોઈને કોઈ ક્ષણ, કોઈ વ્યક્તિ યાદ આવી જ હશે...

વૃદ્ધાવસ્થા વિશે આપણો સૌથી મોટો ભ્રમ એ છે કે હવે જીવનમાં નવું કંઈ બાકી નથી, પણ સાચું તો એ છે કે આ ઉંમરે જ માણસ નિખાલસ બને છે, દેખાડા ઓછા થઈ જાય છે, અપેક્ષાઓ ઓગળી જાય છે અને બાકી રહે છે કે માત્ર સંબંધોની હુંફ... કોઈએ સુંદર વાક્ય લખ્યું છે કે, 'ઉંમર ચહેરા પર લખાય છે, હૃદય પર નહી' કદાચ એ જ વાત આ વરસાદે ફરી યાદ અપાવી. જીવનની સૌથી મોટી કરૂણતા મૃત્યુ નથી, સૌથી મોટી કરૂણતા એ છે કે જીવતા જીવતા માણસ જીવવાનું છોડી દે છે. જ્યારે મન કહે કે ચાલને વરસાદમાં થોડું ભીંજાઈ આવીએ, ત્યારે ઘુંટણના દુઃખાવા પહેલા સમાજની નજરો યાદ આવે એ જ વૃદ્ધાવસ્થા છે.. જ્યારે સિત્તેર વર્ષની ઉંમર પછી પણ કોઈ પોતાના જીવનસાથીનો હાથ પકડીને વરસાદમાં નિર્ભય હસી શકે, એ જ સાચું જીવન છે.

જીવનમાં સુખની રાહ જોવી નહી, પણ સુખની પળને સર્જવી જોઈએ. ક્યારેક સાથે બેસીને ચા પીવી, જૂનું મનપસંદ ગીત સાંભળવંુ, ખુલ્લી હવામાં ચાલવા જવું કે જૂની યાદોને ફરી જીવી લેવી... એ નાની નાની ક્ષણો જ આખા જીવનને સુંદર બનાવે છે, ઉંમર તો માત્ર એક આંકડો છે, ખરેખર તો જ્યાં સુધી હૃદયમાં પ્રેમ ધબકે છે, આંખમાં સપના ઝળકે છે અને જીવનને માણવાનો ઉમંગ જીવંત છે, ત્યાં સુધી કોઈ વ્યક્તિ વૃદ્ધ નથી થતી...

ચલો... આપણે પણ સમાજે બાંધેલી ઉંમરની દીવાલો તોડી નાખીએ, હસવું હોય તો ખડખડાટ હસીએ, પ્રેમ કરવો હોય તો ખુલ્લા મનથી કરીએ, વરસાદ આવતો હોય તો નિર્ભય થઈને ભીંજાઈએ અને દરેક દિવસને ઉત્સવની જેમ જીવીએ... કારણ કે જીવનની સુંદરતા લાંબુ જીવનામાં નહી, પણ દરેક ક્ષણને પૂરેપૂરી જીવવામાં છે. રીમઝીમ વરસતા વરસાદની જેમ પ્રેમ પણ સતત વરસતો રહે એ જ સાચું જીવન છે.

- દિપા સોની, જામનગર.

જો આપને આ પોસ્ટ ગમી હોય તો શેર કરો...