ઉંમર... માત્ર એક આંકડો

Author: નોબત સમાચાર

ઉંમર... માત્ર એક આંકડો

અરૂનીમા સિંહા... ટ્રેન અકસ્માતમાં પગ ગૂમાવ્યા બાદ કૃત્રિમ પગ સાથે પર્વતારોહણ શરૂ કર્યું અને માઉન્ટ એવરેસ્ટ સર કરનાર વિશ્વની પ્રથમ દિવ્યાંગ મહિલા બન્યા...

કલ્પના સરોજ... ૪૦ વર્ષની ઉંમર પછી વ્યવસાય શરૂ કર્યાે અને કામાની ટ્યૂબસ કંપનીને જીવંત બનાવી.

દશરથ મનજી... ૪૦ વર્ષની ઉંમર પછી પહાડ કાપવાનું શરૂ કર્યું... બાવીસ વર્ષ મહેનત કરીને ગામ માટે રસ્તો બનાવ્યો.

કુજા સિંઘ પંજાબના રહેવાસી... ૮૯ વર્ષની ઉંમરે મેરેથોન દોડવાનું શરૂ કર્યું.. અને ૧૦૦ વર્ષની ઉંમરે પણ મેરેથોન પૂર્ણ કરી વિશ્વમાં પ્રેરણારૂપ બન્યા.

આવા તો કેટલાય ઉદાહરણ આપણી આસપાસ પણ હશે જ કે જેમણે ઉંમરના છ દાયકા પસાર કર્યા પછી કંઈક નવું કામ શરૂ કર્યું. ક્યારેક આર્થિક જરૂરિયાત પૂરી કરવા, તો ક્યારેક નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા, ક્યારેક પતિને મદદ કરવાના હેતુથી તો ક્યારેક બધી સામાજિક જવાબદારી પૂર્ણ થયા પછી પોતાની ઓળખ મેળવવા નવું કામ શરૂ કરનારા ઘણાં લોકો હોય છે. ક્યારેક આપણે બોલતા હોઈએ છીએ કે 'હવે ૫૦ વર્ષ થઈ ગયા, હવે શું થાય?' પણ આ વાક્ય આવા લોકોએ ખોટંુ પાડ્યું છે કે જેમણે નિવૃત્તિની ઉંમરે નવી પ્રવૃત્તિ શરૂ કરી.

જો તમારા હૃદયમાં હજુ પણ બાળસહજ કુતૂહુલતા જીવંત છે, જો નવી નવી વસ્તુ જાણવાની તલપ તમારા મનમાં હજી પણ ઝગમગે છે તો સમજજો કે ઉંમર તમારા માટે માત્ર એક આંકડો છે. વર્ષાે ભલે વધતા જાય, કેલેન્ડરના પાના ભલે બદલાતા રહે, પણ મનની તાજગી અને આત્માની ઉર્જા જો અખૂટ રહે તો જીવનની વસંત ક્યારેય મુરઝાતી નથી.

જીવનના લાંબા પ્રવાસમાં ક્યારેક એવી ક્ષણ આવે છે કે જ્યારે આપણે સમજી શકીએ છીએ કે સાચી યુવાની શરીરમાં નહી, નમમાં વસે છે. બાળપણની કેટલીક નિર્દોષ પળો આપણને ક્યારેક યાદ આવી જ જાય છે. રસ્તે ચાલતા ચાલતા નાનો પથ્થર કે ખાલી બોટલ દેખાય તો તેને ઠોકર મારતા મારતા આગળ થકેલવાનું મન થાય, અથવા શાંત પાણીમાં પથ્થર ફેંકીને તેમાં ઉઠતી લહેરો જોવાનો આનંદ જન્મે, વરસાદમાં છબછબીયા કરવાનું મન થાય કે રાત્રે ખુલ્લા આકાશ નીચે બેસીને તારા જોવાનું ગમે તો સમજવું કે તમારી અંદરનો બાળક હજી જીવંત છે. આ નાની નાની ખુશીઓ જીવનને જીવંત રાખે છે. કારણ કે જીવનને સાચો આનંદ મોટા પ્રસંગોમાં નહી પણ આવી નાની ક્ષણોમાં છે!

જો તમારી અંદર એવો તરવરાટ છે કે જે યુવાનોને પણ શરમાવે. જો દિવસના ચોવીસ કલાક તમને ઓછા પડે અને રાત્રે સૂતા પહેલાં બીજા દિવસના કરવાના કામની યાદી બનાવતા હો... તો એ જ જીવનની સાચી ઉર્જા છે, સક્રિય જીવન જ સાચી યુવાની છે, રોજિંદા જીવનમાં સ્ફૂર્તિ હોય, જમીન પર પલાંઠી વાળીને આરામથી લાંબા સમય માટે બેસી શકાતું હોય, દાદરા આરામથી ચડી શકતા હો... તે બતાવે છે કે મન અને શરીર બંને હજી પણ જીવંત છે, જીવનની સૌથી મોટી સંપત્તિ સ્વસ્થતા છે. જો દવા-ગોળી વગર પણ દિવસ આનંદથી પસાર થઈ શકે, જો આખા દિવસની દોડધામ પછી પણ સાંજે પરિવાર કે મિત્રો સાથે બેસીને હસવું ગમે... તો ખરેખર આપણા જીવનમાં ખુશી છે. સંબંધો જીવનનો મોટો આધારસ્તંભ છે. જો તમને નવા લોકોને મળવું ગમે છે, નવા વિચારો સાંભળવા ગમે છે, વર્ષાેથી જોડાયેલા સંબંધોને જીવની જેમ સાચવવા ગમે છે તો સમજજો કે જીવનનું સાચું ધન તમારા હાથમાં છે. સંબંધ, પ્રેમ, લાગણી વગરનું જીવન તો માત્ર શ્વાસનું ગણિત બનીને રહી જાય.

જો તમને ફોટા પડાવવા ગમે છે, સેલ્ફી લેવી ગમે છે, ફિલ્મો જોવી ગમે છે, ગીત-સંગીત ગમે છે, ઘરમાં કામ કરતા કરતા ગીત સાંભળવા ગમે છે, મનગમતું ગીત ચાલુ હોય ત્યારે સાથે ગાતા રહેવું ગમે છે... તો એ જીવનની નિર્દોષ મસ્તી છે. સંગીતની કોન્સર્ટમાં ઝૂમવું, ગરબાના તાલે થીરકવું પ્રકૃતિની વચ્ચે જઈ પવન સાથે વાત કરવી, લહેરાતા ફૂલને અડવું આ બધું ગમતું હોય તો જીવન હજી રંગીન છે... ક્યારેક અરીસામાં પોતાની જાતને જોવી, જોઈને મલકાવું, મનગમતો મેકઅપ કરવો... જાતને સ્વીકારવી, સજાવવી, પ્રેમ કરવો... આ બધું જીવનની સાચી ખુશી છે. તમને આવું બધું ગમે છે? જો હા... તો તમે જીવનને માણો છો... જો ના તો તમે જીવનને ઢસળો છો... જો તમારા મનની મુગ્ધતા, કુતૂહુલ ૧૫-૧૭ વર્ષની ઉંમરે હતા તે જે ૬૦ વર્ષની ઉંમરે હોય તો સમજવું કે દિલ હજી યુવાન છે... ઉંમર તો ફક્ત આંકડો છે.. જીવંતતા તો દિલથી મનાવાય છે... ઉંમર ભલે વધતી રહે, પણ મનમાં બાળપણ સચવાયેલું રહે તો ઉંમરના દરેક પડાવે ખુશી છે... છેલ્લે એટલું કહીશ કે...

ઉંમર તો ફક્ત વર્ષાેની ગણતરી છે,

મન તો હજી વસંતમાં ખીલેલુ છે,

પગલાં ભલે ધીમા થયા હોય થોડા!

પણ સપનાનું આકાશ હજી જીવંત છે,

હાસ્ય, સંબંધ અને પ્રેમની છાંયમાં

જીવનનું વૃક્ષ હરિયાળુ રહી ગયું...

કારણ કે દિલમાં વસેલું બાળક,

હજી સુધી મોટું થયું જ નથી...

- દિપા સોની, જામનગર.

જો આપને આ પોસ્ટ ગમી હોય તો શેર કરો...